سفر کاری

باز یک هفته ایی درگیر کارهای اداری بودم  و  ظاهرا فرمهایی رو باید در مشهد که 2 سال اول خدمت رو گذرونده بودم پر می کردم  ، پس بنا به رفتن گرفتم ، خوشحال بودم که پیچیدگی این کارههای اداری که اخیرا امانم رو بریده نهایتا منجر به کاری خیر شد ، چون مدتها بود دلم حال و هوای قدیم به سرش زده بود . پس پنجشنبه هیجدم بار سفر بستم و ساعت 9:30 شب با   قطار راهی مشهد شدم ، ساعت 9 صبح رسیدم تا دوشنبه ، همهء امور مربوطه و غیر مربوطه رو به انجام رسونده و نهایتا عصر دوشنبه 22 آبان ساعت 16 به مقصد  تهران  راهی شدم ، سفر خوبی بود دیدن دوستان – همکاران قدیم و اقوام همگی میسر شد .

این شعر رو یکی از همکاران قدیمی بهم تقدیم کرد :

کاش میشد جای غم را تنگ کرد                             کاش می شد غصه را دلتنگ کرد

یا به امداد گلی خوش رنگ و بو                               خانهء احساس را پررنگ کرد

/ 3 نظر / 11 بازدید
درجستجوي معنا

راه حل کاربردی و عملی برای موفقیت درهمه مراحل زندگی : وضویی بگیر و در گوشه خلوتی بنشین و برای خدا ، یعنی ریشه دارترین و عمیق ترین باور فطری خودت یک نامه خصوصی بنویس . بله روی یک کاغذ معمولی برای خدا نامه بنویس . نامه ات باید تاریخ مشخصی داشته باشد و نام فرستنده ( خودت ) و گیرنده (خدا) و موضوع نامه ( درخواست هایت از خدا مثلا در سال 85 ) کاملا مشخص شده باشد. ابتدای نامه ات به خدا سلام کن و او را به بزرگی یاد کن . اعتراف کن که به او باور داری و می دانی که او به تو از رگ گردنت نزدیکتر است .

درجستجوي معنا

سلام وزيارتتون قبول حق... وتشكرازاومدنهات به معنا....موفق باشي

درجستجوي معنا

شما هنگام سختی دعا می کنید و در هنگام فقر زبان به نیایش می گشایید.کاش در روزگار نعمت و شادی نیز دعا می کردید.زیرا حقیقت دعا جز این نیست که شما هستی خویش را در اثیر آسمانی و اکسیر زندگی گسترش می دهید.وقتی دعا می کنید شما به معراج می روید پس بگذارید زیارت نامرئی شما از این معبد به خاطر چیزی جز وجد و شادی و همراز شدن با جان جهان نباشد.همین که به حریم این معبد پنهان وارد شوید شما را کافی است.من نمی توانم شما را دعایی بیاموزم و کلماتی تعلیم کنم که بدان خدا را نیایش کنید.خداوند به کلمات شما گوش نخواهد کرد مگر آن کلمات را خود بر زبان شما جاری کند.ای پروردگار ما- ما نمی توانیم چیزی از تو بخواهیم-زیرا تو نیاز های ما را نیک می دانی پیش از آنکه نیاز ها در ما زاده شود.نیاز حقیقی ما تویی و اگر تو خود را بیشتر به ما دهی همهء آرزوهای ما را برآورده کرده ای. (جبران خلیل جبران)